„Kobieta nie jest grzechem” Anna Bałchan, Katarzyna Wiśniewska

Ta książka sprawi, że jadąc na urlop, ina­czej spoj­rzysz na kobiety przy auto­stra­dzie, a film Pretty Woman odło­żysz na półkę z baj­kami.
Widok kobiety w krót­kiej spód­niczce sto­ją­cej na ulicy czy przy dro­dze budzi na ogół jedno sko­ja­rze­nie. Nie­któ­rzy uwa­żają, że pro­sty­tutką zostaje się z leni­stwa albo dla­tego, że się lubi seks. Pod wyzy­wa­ją­cym maki­ja­żem i stro­jem na ogół jed­nak kryje się dra­mat. Prze­moc w domu, brak nadziei i per­spek­tyw, koniecz­ność utrzy­ma­nia rodziny albo miłość do nie­wła­ści­wego męż­czy­zny – oto motywy, które naj­czę­ściej popy­chają kobiety do pro­sty­tu­cji.
Sio­stra Anna Bał­chan ze Zgro­ma­dze­nia Sióstr Maryi Nie­po­ka­la­nej pomaga im roz­po­cząć nowe życie. Stwo­rzyła dom, w któ­rym mogą poczuć się bez­pieczne i akcep­to­wane. W roz­mo­wie z Kata­rzyną Wiśniew­ską opo­wiada o zasa­dach pracy stre­etwor­kera, o tym, że nikt nie rodzi się pro­sty­tutką oraz wła­snej dro­dze odkry­wa­nia powo­ła­nia. Książkę uzu­peł­niają opo­wie­ści kilku jej pod­opiecz­nych oraz Ireny Dawid-Olczyk z fun­da­cji La Strada.

Ta książka wstrząsa, wzru­sza, ale także daje nadzieję.

tolle.pl

„Wyjście awaryjne” Marcin Jakimowicz

Czy myśla­łeś kie­dyś o tym, że ksiądz, który cię spo­wiada może być nie­wie­rzący? Albo kom­po­zy­tor, któ­rego muzyką zachwy­cają się miliony ludzi, każ­dego dnia zmaga się ze sobą i z Bogiem? I pew­nie nie wiesz, jakie to uczu­cie, kiedy masz nóż na gar­dle?
Wyj­ście awa­ryjne to zbiór roz­mów Mar­cina Jaki­mo­wi­cza publi­ko­wa­nych w latach 2005 – 2008 na łamach Gościa Nie­dziel­nego. Nie­zwy­kle szczere i poru­sza­jące opo­wie­ści muzy­ków, akto­rów i księży o walce, ducho­wej nocy i nawró­ce­niu. O zma­ga­niach się z wła­snymi sła­bo­ściami i wiel­kim pra­gnie­niu wiary. O nie­pew­no­ści i ucieczce. O balan­so­wa­niu na kra­wę­dzi śmierci i ducho­wego odrodzenia.

Jaki­mo­wicz nie pozwala uciec swoim roz­mów­com od odpo­wie­dzi na naj­waż­niej­sze pyta­nie: Czy wciąż warto wie­rzyć? Wśród roz­mów­ców zna­leźli się: Dariusz Basiń­ski, Michał Lorenc, Tomek Budzyń­ski, Alina Janow­ska, Józef Broda, o. Joachim Badeni i wiele innych cie­ka­wych osób.
gandalf.com

„Pójść drogą błogosławieństwa” ks. Marek Dziewiecki

W Euro­pie — a w pew­nym stop­niu rów­nież w Pol­sce — odno­to­wu­jemy obec­nie kry­zys powo­ła­nych i to nie tylko w odnie­sie­niu do tych, któ­rzy są powo­łani do kapłań­stwa czy życia zakon­nego, ale także w odnie­sie­niu do tych, któ­rym Bóg pro­po­nuje mał­żeń­stwo i rodzinę. Coraz wię­cej jest szla­chet­nych dziew­cząt, które marzą o zało­że­niu rodziny, ale nie znaj­dują odpo­wied­nio doj­rza­łych kan­dy­da­tów na mężów. Fakt ten nie ozna­cza, że Bóg „zapo­mniał” powo­łać do mał­żeń­stwa odpo­wied­nią liczbę mło­dych męż­czyzn, lecz że nie­któ­rzy z nich — z wła­snej winy czy też z winy innych ludzi — do mał­żeń­stwa nie doro­śli. Adre­sa­tem niniej­szej publi­ka­cji nie są jedy­nie księża, osoby kon­se­kro­wane czy kate­checi świeccy. Książka ta adre­so­wana jest także do rodzi­ców, nauczy­cieli, ani­ma­to­rów for­ma­cyj­nych grup mło­dzie­żo­wych, a także do wszyst­kich innych doro­słych, któ­rzy pra­gną poma­gać dzie­ciom i mło­dzieży w dora­sta­niu do miary otrzy­ma­nego powo­ła­nia. Adre­sa­tem tej książki są rów­nież ludzie mło­dzi, zwłasz­cza lice­ali­ści i stu­denci, któ­rzy szu­kają spo­sobu na doro­słe życie i któ­rzy już prze­czu­wają, że czło­wiek jest powo­łany do cze­goś bar­dziej fascy­nu­ją­cego niż do wygod­nego uło­że­nia sobie życia na naj­bliż­sze kil­ka­na­ście czy kil­ka­dzie­siąt lat.
gandalf.com

„Chata” William Paul Young

„Chata to piękna histo­ria o tym, jak Bóg przy­cho­dzi do nas, gdy tkwimy w smutku, sta­jemy się więź­niami wła­snych ocze­ki­wań, czu­jemy się zdra­dzeni. Nigdy nie zostawi nas tam, gdzie zabrne­li­śmy, o ile się przy tym nie uprzemy„
Wes Yoder, Ambas­sa­dor Spe­akers Bureau

„Jeśli Bóg jest wszech­mo­gący i pełen miło­ści, dla­czego nie zrobi cze­goś z cier­pie­niem i złem w naszym świe­cie? Książka odpo­wiada na wieczne pyta­nie ze zdu­mie­wa­jącą inwen­cją i osza­ła­mia­jącą kla­row­no­ścią. Zde­cy­do­wa­nie jedna z naj­lep­szych powie­ści, jaką czy­ta­łem„
James Ryle, autor „Hippo In the Garden”

„Monopol na zbawienie” Szymon Hołownia

”Dla­czego Mono­pol na zba­wie­nie? W naj­więk­szym skró­cie, by pod­eks­cy­to­wać i na chwilę zająć uwagę tych, dla któ­rych życie to gra, gdzie trzeba zdo­by­wać punkty, być w sta­łym pędzie do mety. Aby zbul­wer­so­wać tych, któ­rych bul­wer­suje wszystko. Wresz­cie, by zagrzać do boju tych, któ­rzy w tytule będą się doszu­ki­wać śla­dów kato­lic­kiego trium­fa­li­zmu. Mono­pol na zba­wie­nie — czy to zna­czy, że do nieba mają szansę tra­fić tylko kato­licy? Odpo­wiedź na jed­nym z pól gry.„
Szy­mon Hołownia

[ 32.]
Na klatce scho­do­wej poja­wił się ksiądz cho­dzący po kolę­dzie
A. Kne­blu­jesz dzieci, psa wyrzu­casz na bal­kon, nasłu­chu­jesz pod drzwiami, czy na pewno już poszedł
B. Szu­kasz koperty, zeszytu do reli­gii oraz krzyża i przy­po­mi­nasz sobie, jak się mówi „Ojcze nasz”
C. Komu­ni­ku­jesz księ­dzu, że go nie przyj­miesz, na pyta­nie: „Czemu?”, odpo­wia­dasz: „Bo nie lubię dżemu”

„Rabin rozmawia z Jezusem” Jacob Neusner

„Ta reli­gijna szczera dys­ku­sja wie­rzą­cego Żyda z Jezu­sem, Synem Abra­hama, bar­dziej niż wszyst­kie inne inter­pre­ta­cje otwo­rzyła mi oczy na zna­cze­nie słów Jezusa i na koniecz­ność pod­ję­cia decy­zji, wobec któ­rej sta­wia nas Ewan­ge­lia?„
Bene­dykt XVI

„Nie­wiele jest ksią­żek tak inspi­ru­ją­cych. Chrze­ści­ja­nin, który od naj­młod­szych lat oswoił się z prze­ko­na­niem, że uzna­nie Jezusa za Mesja­sza było i jest czymś natu­ral­nym, skon­fron­to­wany zostaje przez rabina z argu­men­tami strony żydow­skiej, która tej oczy­wi­sto­ści nie dostrze­gała.„
Tomasz P. Ter­li­kow­ski, publicysta.

„Ostatni wykład” Randy Pausch, Jeffrey Zaslow

To miał być zwy­kły, poże­gnalny wykład nie­zna­nego sze­rzej pro­fe­sora koń­czą­cego pracę na pre­sti­żo­wym ame­ry­kań­skim uni­wer­sy­te­cie Car­ne­gie Mel­lon w Pit­ts­bur­ghu. I pew­nie prze­mó­wie­nie śmier­tel­nie cho­rego na raka naukowca zapa­mię­ta­łaby jedy­nie grupka naj­wier­niej­szych stu­den­tów, gdyby nie to, że zostało ono umiesz­czone w inter­ne­cie.
Maga­zyn „Time” umie­ścił go na liście stu naj­bar­dziej wpły­wo­wych ludzi na świe­cie. Tele­wi­zja ABC News nadała mu tytuł Czło­wieka Roku 2007. Pre­zy­dent St. Zjed­no­czo­nych Geo­rge W. Bush przy­słał mu list z wyra­zami uzna­nia ze wspa­niałą postawę. A wszystko dzięki swemu nie­zwy­kłemu wykła­dowi „Jak speł­ni­łem swoje marze­nia z dzie­ciń­stwa.” W Ostat­nim wykła­dzie Pro­fe­sor Randy Pausch poka­zał milio­nom jak żyć aby nie żało­wać ani chwili.

„Jeśli żyjesz we wła­ściwy spo­sób, karma sama o sie­bie zadba.”

„Oka­zuj ludziom wdzięcz­ność za to, co dla cie­bie zro­bili. Kiedy coś spiep…, prze­proś. Nigdy nie narze­kaj, po pro­stu pra­cuj jesz­cze cię­żej. A przede wszyst­kim nie rezy­gnuj z dzie­cię­cych marzeń.„
psz.pl